Aktor, reżyser, kompozytor, instruktor akrobatyki, student Akademii Teatralnej w Warszawie. Absolwent Studia Aktorskiego w Krakowskim Teatrze Scena STU. Pedagog PWST w Krakowie. Jako aktor współpracował z Krakowskim Teatrem Scena STU (Strojnatt w Panu Twardowskim J. Grzywacza, Aktor w Hamlecie W. Szekspira, Oficer Oswald w Królu Learze W. Szekspira), Teatrem Dramatycznym w Warszawie (Tancerz w Hamlecie W. Szekspira, Metro M. i A. Miklaszewskich), Teatrem Na Woli im. T. Łomnickiego w Warszawie (Joe Harper, Ben Roger w Przygodach Tomka Sawyera M. Twaina, Jussac w Trzech muszkieterach A. Dumasa), Teatrem Muzycznym ROMA w Warszawie (Makiawel w Kotach A. L. Webbera, Ciemnociemny Drab w Akademii Pana Kleksa A. Korzyńskiego), Teatrem Komedia w Warszawie (Pierścień i róża wg W. Thackeraya, Cyrano E. Brylla), Teatrem Powszechnym im. J. Kochanowskiego w Radomiu (Adam w Korporacji J. Onufrowicza), Teatrem Wielkim w Warszawie (Halka S. Moniuszki) oraz Teatrem Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Płocku (Mazepa J. Słowackiego) i in.
 
Tworzy choreografię i układy pojedynków do spektakli Teatru im. S. I. Witkiewicza w Zakopanem, dla Sceny Polskiej w Czeskim Cieszynie, Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Płocku, Teatru PWST w Krakowie oraz dla Krakowskiego Teatru Scena STU.
 
Jako reżyser zadebiutował spektaklem Cudowny naszyjnik W. Jasińskiego i P. Lipnickiego w Teatrze STU (zagrał tam też trzy role; był autorem muzyki i choreografii).
 
Reżyserował wiele widowisk teatralnych (Sala Kongresowa w Warszawie) i plenerowych (Rynek Starego Miasta w Warszawie, Opera Leśna w Sopocie).
 
W Teatrze Rozrywki stworzył choreografię do spektaklu Kogut w rosole S. Jokica.
 
Foto: Darek Majewski
Jest współtwórcą (z Januszem Nyczakiem) prapremierowego wystawienia Operetki Gombrowicza (na scenie studenckiego Teatru NURT w Poznaniu).
Debiutował jako tancerz na scenie Opery im. S. Moniuszki w Poznaniu. W początkach kariery, jako utalentowany solista, tańczył z gwiazdami baletu polskiego pod kierunkiem słynnych choreografów: m.in. Feliksa Parnella, Stanisława Miszczyka, Jerzego Gogóła, Zygmunta Patkowskiego i Conrada Drzewieckiego, który miał ogromny wpływ na pojmowanie przez H. Konwińskiego sztuki choreograficznej.
 
Zrealizował liczne balety klasyczne i współczesne, w tym wielkie widowiska i kompozycje choreograficzne o kameralnym, studyjnym charakterze. Wśród najważniejszych przedsięwzięć znalazły się: balet Ad Montes (Preludium chorałowe, Kościelec, Siwa Mgła, Krzesany) do muzyki Wojciecha Kilara, Romeo i Julia Prokofiewa, Harnasie i Stabat Mater Szymanowskiego, Stworzenie świata Pietrowa, Jezioro łabędzie Czajkowskiego, Pan Twardowski Różyckiego, W górę w dół Kilara, Wariacje na temat Franka Bridge'a Brittena i wiele innych.
Jako reżyser debiutował w Operze Śląskiej w Bytomiu, tworząc Traviatę i Salome. Opery pod kierownictwem muzycznym Napoleona Siessa i w reżyserii Henryka Konwińskiego otrzymywały najwyższe ogólnopolskie oceny, a Noc Walpurgii została uznana przez krytyków za wybitną. Entuzjastyczne recenzje miało wielkie widowisko Carmina Burana w Hali Ludowej we Wrocławiu.
 
Trzecim obszarem działalności Henryka Konwińskiego jest teatr dramatyczny i musicalowy. Do najnowszych dokonań choreograficznych Henryka Konwińskiego należą: Baron cygański w Operze Śląskiej w Bytomiu, Noc w Wenecji w Gliwickim Teatrze Muzycznym oraz Dzikie łabędzie w Teatrze im. A. Fredry w Gnieźnie.
 
Henryk Konwiński jest laureatem ZŁOTYCH MASEK i innych nagród środowiskowych.
 
Warto podkreślić, że tak wielki dorobek stał się udziałem niewielu artystów, a w przypadku tego twórcy jest efektem wyjątkowego talentu, ogromu włożonej pracy i ciągłego wzbogacania swej wiedzy artystycznej.
 
W Teatrze Rozrywki stworzył choreografię do spektakli:
Monachomachia I. Krasickiego (ZŁOTA MASKA 1992 za choreografię),
Cabaret J. Kandera i F. Ebba,
Księżniczka Turandot C. Gozziego,
Skrzypek na dachu J. Steina, J. Bocka i S. Harnicka (ZŁOTA MASKA 1994 za choreografię),
Pocałunek kobiety-pająka J. Kandera,
The Rocky Horror Show R. O’Briena,
– Ordonka. Miłość ci wszystko wybaczy (koprodukcja Teatru Rozrywki z Ma Scalą – Teatrem Marii Meyer),
Dyzma – musical W. Młynarskiego i W. Korcza
Historii filozofii po góralsku B. Cioska wg ks. prof. J. Tischnera.

Foto: Małgorzata Bramorska-Fogiel
Tancerz, choreograf, reżyser. U progu kariery zajmował się tańcem ulicznym i breakdance. W roku 1984 został pierwszym Mistrzem Polski w tej dyscyplinie, sięgając po ten tytuł jeszcze wielokrotnie. W 1989 roku założył legendarną grupę P'89, która pod jego kierownictwem zdobyła liczne nagrody i wyróżnienia.
Pierwszym ważnym osiągnięciem teatralnym artysty była choreografia do musicalu
West Side Story w Teatrze Muzycznym w Gdyni (1992). Od tego czasu stworzył choreografię do najsłynniejszych musicalu z kanonu światowego, wystawianych na polskich scenach (m.in. Hair, Chicago, Grease, Footloose).
Jest autorem choreografii podczas ceremonii przedmeczowych Mistrzostw Europy w piłce nożnej EURO 2012 (Stadion Narodowy w Warszawie), twórcą pierwszego polskiego show tanecznego
Opentaniec, a także głośnego projektuMetropolish (2010).
W teatralnym dorobku ma współpracę
z wieloma teatrami w Polsce i Europie (Niemcy, Szwajcaria, Włochy, Holandia).


Najnowsze produkcje z jego choreografią to m.in.:

– Zły – musical w Teatrze Muzycznym im. D. Baduszkowej w Gdyni,
– Sześć wcieleń obywatela Piszczyka – musical w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej,

– Córki dancingu – film muzyczny Agnieszki Smoczyńskiej,
Czyż nie dobija się koni H. McCoya – Teatr Wybrzeże w Gdańsku,
Róbmy swoje. Piosenki Wojciecha Młynarskiego w reż. Wojciecha Borkowskiego – Teatr Ateneum w Warszawie,
03/68 Żyjcie dobrze P. Demirskiego w reż. Moniki Strzępki – Teatr Żydowski w Warszawie,
Frankenstein N. Deara – Teatr Syrena w Warszawie,
Księżniczka czardasza E. Kálmána – Teatr Muzyczny w Poznaniu,
Amadeusz P. Shaffera Teatr im. J. Osterwy w Lublinie,
Dzień dziecka T. Jachimka – Teatr Rampa na Targówku w Warszawie,
Człowiek z La Manchy Teatr Polski w Bielsku-Białej,
Złote runo A. Tansmana Teatr Wielki w Łodzi,
Zemsta nietoperze J. II Straussa Opera i Filharmonia Podlaska w Białymstoku,
Triumf woli P. Demirskiego Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej w Krakowie,
Crazy for you G. i. I. Gershwinów Opera na Zamku w Szczecinie,
Cyganeria G. Pucciniego Opera i Filharmonia Podlaska w Białymstoku

W Teatrze Rozrywki Jarosław Staniek stworzył choreografię do spektakli:
Jesus Christ Superstar A. L. Webbera,
– West Side Story S. Sondheima,
– Terapia Jonasza J. Bończyka i Z. Krzywańskiego,
– Przebudzenie wiosny S. Satera i D. Sheika,
– Jeszcze nie pora nam spać
R. Kmity i B. Rawskiego,
– Sweeney Todd S. Sondheima i H. Wheelera,
– Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu
K. I. Gałczyńskiego,
– Niedziela w parku z Georgem
S. Sondheima i J. Lapine'a,
Rękopis znaleziony w Saragossie J. Potockiego
Jak odnieść sukces w biznesie, zanadto się nie wysilając F. Loessera
.

NAGRODY:
– Nagroda Dziennikarzy za koncert Debiuty w Opolu 1992 dla grupy P’89,
– Nagrody Prezydenta miasta Gdyni za: choreografię do
West Side Story w Teatrze Muzycznym w Gdyni, choreografię do trans-opery Sen Nocy Letniej w Teatrze Muzycznym w Gdyni, reżyserię spektaklu 12 ławek w Teatrze Muzycznym w Gdyni,
– ZŁOTA MASKA za choreografię do spektaklu
Footloose wrzuć luz w Gliwickim Teatrze Muzycznym,
– Pomorska Nagroda Artystyczna za spektakl roku dla widowiska
Opentaniec,
– Tytuł „najlepszej musicalowej realizacji roku 2000 w Niemczech” dla niemieckojęzycznej wersji musicalu
Chess z choreografią Jarosława Stańka,
– Nagroda Artystyczna Prezydenta Miasta Białystok w kategorii „Przedsięwzięcie roku” dla spektaklu
Metropolish.


Foto: Tomasz Zakrzewski

MARTA KOTOWSKA
(18.04.1941-11.10.2010)
 
Aktorka, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, i to dwóch wydziałów – Lalkarskiego i Aktorskiego. Występowała w Teatrze Dramatycznym w Częstochowie (1966-1971), Teatrze Polskim w Bielsku-Białej (1984-1987), Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1988-1989), w Teatrze Nowym w Zabrzu (1989-1992), którego była dyrektorem, Teatrze Rozrywki (1993-1999), ale najdłużej grała na scenie Teatru Zagłębia w Sosnowcu (1964-1966 oraz 1971-1984). Występowała również gościnnie, m. in. w Operetce Śląskiej w Gliwicach, Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego w Katowicach oraz Teatrze Dzieci Zagłębia w Będzinie.
 
Zdobyła dużą popularność i sympatię publiczności przede wszystkim rolami komediowymi oraz w widowiskach muzycznych. W długim szeregu zagranych przez nią ról przeważają postaci dynamiczne, niespokojne, poszukujące, obdarzone fantazją, wyzywające swój los i chętnie poddające się niespodziankom życia.
 
Marta Kotowska otrzymała dwie ZŁOTE MASKI – za rolę Anieli Dulskiej w Moralności pani Dulskiej G. Zapolskiej (1987) oraz Matki w Matce S.I. Witkiewicza (1992), a także – przyznawanej przez jakiś czas – SREBRNEJ MASKI (za rolę Gilety w Księżniczce na opak wywróconej P. C. de la Barki, 1976). Niewiele osób wie, że aktorka nagrywała piosenki, m. in. z Orkiestrą Rozrywkową Jerzego Haralda Rozgłośni Śląskiej Polskiego Radia. W roku 1964 otrzymała nagrodę za wykonanie piosenki artystycznej na Festiwalu Piosenki w Opolu. Był to utwór pt. „Nie twoje kroki” z muzyką Lucjana Kaszyckiego do słów Tadeusza Śliwiaka. W tym samym roku zaśpiewała tę piosenkę również na Festiwalu Piosenki Polskiej w Sopocie.
 
Role w Teatrze Rozrywki
– Skiryna w Księżniczce Turandot C. Gozziego,
– Gołda w Skrzypku na dachu J. Steina, J. Bocka i S. Harnicka,
– Maryla w Ani z Zielonego wzgórza wg L. Montgomery,
– Arystokratka w Evicie A. L. Webbera i T. Rice'a,
– Chłopka w Pastorałce L. Schillera,
– Matka Wielebna Siostra Mary Rgina w Nunsense D. Goggina,
– Matka w Pocałunku kobiety-pająka J. Kandera,
– Gabriela Jodek w Szwagierkach M. Tremblaya,
– Pani Bedwin w musicalu Oliver! L. Barta.


Foto: Tomasz Zakrzewski 
Choreograf, reżyser, performer. Studiował wiedzę o teatrze na Akademii Teatralnej w Warszawie i choreografię w Brucknerkonservatorium Linz. Wcześniej ukończył warszawską Państwową Szkołę Muzyczną II st. im. J. Elsnera.
Za autorską wersję operetki Lehara Wesoła wdówka, w której obsadził cztery polskie sprzątaczki, otrzymał wyróżnienie „Theater Heute” i „Falter” dla najlepszego młodego reżysera i za najlepszą w 2009 roku offową produkcję teatralną w Austrii. Jest również autorem głośnej inscenizacji madrygałów Monteverdiego m.m.m. bar.okowa uczta z Capella Cracoviensis, wystawionej w barze mlecznym w Krakowie.
Ze studentami bytomskiego Wydziału Teatru Tańca PWST zrealizował spektakl Hamlet, prezentowany w roku 2011 na wrocławskim Dialogu, jako jedyne przedstawienie studenckie w dziejach festiwalu.
 
Wśród stricte tanecznych projektów Tomaszewskiego znalazły się również m.in. Dance Tetralogy, zrealizowany w Lozannie w 2005 roku z udziałem Agaty Winskiej i Agnieszki Dmochowskiej, a także duet Strawberry Muffin z Sabile Rasiti. W Last Temptation of Saint Bernadette – prezentowanym m.in. w wiedeńskim Tanzquartier – choreograf inspirował się historią świętej Bernadety, jak wierzą katolicy – jednej z uczestniczek objawień maryjnych w Lourdes. Cezary Tomaszewski „obudził” postać Bernadety – tym razem w męskim ciele.

Jako wykonawca pracował m.in. z Willim Dornerem i Charlotte Vincent. W teatrze dramatycznym współpracował – jako choreograf – z Janem Peszkiem (Sło M. Pakuły oraz Wroniec J. Dukaja we Wrocławskim Teatrze Lalek), Barbarą Wysocką (Pijacy F. Bohomolca w Narodowym Starym Teatrze im. H. Modrzejewskiej w Krakowie), Mają Kleczewską (Oresteja Ajschylosa w stołecznym Teatrze Narodowym), a także z Moniką Strzępką (Szeks show presents Yorick, czyli spowiedź błazna wg W. Szekspira w gdańskim Teatrze Wybrzeże, Bitwa warszawska 1920 w Narodowym Starym Teatrze im. H. Modrzejewskiej w Krakowie, Bierzcie i jedzcie P. Demirskiego w Teatrze Rozrywki w Chorzowie).

Foto: Tomasz Zakrzewski