Jest urodzoną chorzowianką. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych najpierw w Krakowie, potem w Warszawie, gdzie w 1963 roku uzyskała dyplom w pracowni prof. Józefa Mroszczaka.
 
Współpracuje ze wszystkimi teatrami na Śląsku oraz z wieloma teatrami w Polsce i za granicą (Niemcy, Włochy). W sumie w teatrach dramatycznych, muzycznych, operetkach, operach i telewizji zrealizowała 100 spektakli: widowisk z repertuaru klasycznego (Mazepa, Cyd, Intryga i miłość, Romeo i Julia, Wujaszek Wania) oraz musicali, oper i operetek (Kram z piosenkami, Ocean Niespokojny, Skrzypek na dachu, My Fair Lady, Zaczarowany flet, Traviata, Straszny dwór, Giselle).
 
Już w czasie studiów podjęła współpracę z filmem (Nóż w wodzie, Faraon, Ziemia obiecana, Noce i dnie, Perła w koronie, Królowa Bona, Dagny, Obietnica poranka). Niektóre z nich zrealizowała za granicą. Współpracowała z najwybitniejszymi reżyserami: Romanem Polańskim, Jerzym Kawalerowiczem, Kazimierzem Kutzem, Jerzym Antczakiem, Andrzejem Wajdą, Wojciechem Solarzem, Ryszardem Bearem, Tadeuszem Chmielewskim i wieloma innymi. Zrealizowała projekty do ponad osiemdziesięciu filmów.
 
Kostiumy świadczą o wnikliwej wiedzy, fachowości, wrażliwości malarskiej.
 
Do najnowszych realizacji teatralnych Barbary Ptak należą: Skrzypek na dachu J. Steina, J. Bocka i S. Harnicka w gdyńskim Teatrze Muzycznym im. D. Baduszkowej, Zemsta A. Fredry oraz Amadeus P. Shaffera w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej i Noc w Wenecji J. II Straussa w Gliwickim Teatrze Muzycznym.
 
W Teatrze Rozrywki zaprojektowała kostiumy do następujących spektakli:
Ocean Niespokojny A. Rybnikowa i A. Wozniesienskiego,
W Stryjskim Parku na festyni W. Dzieduszyckiego,
Kram z piosenkami L. Schillera,
Skrzypek na dachu J. Steina, J. Bocka i S. Harnicka,
Szwagierki M. Tremblaya
Jekyll & Hyde F. Wildhorna i L. Bricusse’a.
 
W 2007 roku na rynku księgarskim ukazało się unikatowe wydawnictwo autorstwa Barbary Ptak. Nosi tytuł „Stanisław Ptak. Jego... listy. Jego... Miłość. Ich... Twórczość” i poświęcona jest twórczości męża Pani Barbary – wybitnego aktora i śpiewaka operowego. Ale nie tylko. Część albumu zajmuje bogato ilustrowana biografia Barbary Ptak.
W 2016 r. ukazała się równie bogato ilustrowana autobiografia Barbary Ptak pt. Moje fascynacje filmem i teatrem".

 
NAJWAŻNIEJSZE NAGRODY:
– ZŁOTA MASKA 1989 za scenografię do spektakli Calineczka (Teatr Zagłębia w Sosnowcu) oraz Madame Sans-Gene (Teatr Nowy w Zabrzu),
– Nagroda Marszałka Województwa Śląskiego za „wybitne osiągnięcia w dziedzinie kostiumologii i scenografii” (2006),
– Nagroda Prezydenta Katowic (2006),
– Nagroda Marszałka Województwa Śląskiego (2011),
– Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury w kategorii „najlepszy scenograf – kostiumograf” (2013)
– ZŁOTA MASKA 2014 za kostiumy do spektaklu Noc w Wenecji,
5. Silesia Fashion Day – nagroda za całokształt twórczości (Katowice, 2014).
 
Foto: archiwum Teatru Rozrywki
Absolwentka katowickiego Liceum Plastycznego (specjalizacja: jubilerstwo) oraz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (specjalizacje: projektowanie kostiumu teatralnego i filmowego oraz projektowanie wnętrz).

Jeszcze w czasie studiów odbyła praktyki w Teatrze Rozrywki oraz Och-Teatrze w Warszawie (podczas produkcji musicalu The Rocky Horror Show R. O’Briena).

 
W roku 2013 zaprojektowała scenografię do przeglądu twórczości grup artystycznych Miejskiego Domu Kultury Batory w Chorzowie „Batoralia”.
 
Uprawia malarstwo olejne. Zajmuje się również grafiką i projektowaniem plakatów. Ma w dorobku kilka wystaw zbiorowych oraz indywidualną wystawę w Miejskim Domu Kultury Batory w Chorzowie pt. „Pejzaż industrialny” (2012). Od roku 2013 jest członkiem Stowarzyszenia Chorzowskich Artystów Plastyków.
 
Od października 2012 r. pracuje w Teatrze Rozrywki, jako asystent kostiumografa. Jest również autorką projektów kostiumów do bajki muzycznej Kot w butach J. Bończyka i Z. Krzywańskiego oraz autorką scenografii do koncertu świątecznego Co za radość kolędować! (koncert powstał w ramach Sceny Inicjatyw Artystycznych PO GODZINACH).
 
Foto: Tomasz Zakrzewski
Absolwent Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Scenografii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Związany etatowo ze scenami Rzeszowa, Krakowa, Wrocławia, Katowic i Warszawy, współpracował z wieloma innymi teatrami. Debiutował scenografią do spektaklu Caligula A.Camusa w reżyserii Bogdana Cioska (Teatr Współczesny w Szczecinie).
 
Dziś ma w dorobku prawie 140 realizacji teatralnych, wśród których są takie tytuły, jak: Emigranci, Rzeźnia, Kontrakt oraz Ambasador S. Mrożka, Caligula A. Camusa, Zmierzch długiego dnia E. O'Neilla, Ósmy dzień tygodnia M. Hłaski, Myszy i ludzie J. Steinbecka, Lot nad kukułczym gniazdem D. Wassermana, Maski S. Wyspiańskiego, Stalowe magnolie R. Harlinga, Macbett E. Ionesco oraz Trzy siostry A. Czechowa (wszystkie w Teatrze im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie), Republika marzeń B. Schulza, Księżniczka Turandot C. Gozziego, Sen nocy letniej oraz Burza W. Szekspira, Wujaszek Wania. Sceny z życia ziemian A. Czechowa, Wielebni S. Mrożka oraz Król umiera, czyli ceremonie E. Ionesco (wszystkie w Narodowym Starym Teatrze im. H. Modrzejewskiej w Krakowie), Pokojówki J. Geneta, Letni dzień S. Mrożka, Hiob K. Wojtyły, Próby dla siedmiu B. Schaeffera, Don Juan Moliera, Bracia Karamazow F. Dostojewskiego, Żelazna konstrukcja M. Wojtyszki, Romeo i Julia W. Szekspira oraz Dżuma A. Camusa (wszystkie w Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego), Wujaszek Wania A. Czechowa, Oni S. I. Witkiewicza, Wariacje Goldbergowskie G. Tabori, Czwarta siostra J. Głowackiego, Inne rozkosze J. Pilcha, Lato R. Weingartena, Biesy F. Dostojewskiego, Słomkowy kapelusz E. Labiche, Psie serde M. Bułhakowa, Ach, jak cudowna jest Panama Janoscha, Albośmy to jacy, tacy S. Wyspiańskiego (wszystkie w Teatrze Powszechnym im. Z. Hübnera w Warszawie), Zemsta A. Fredry, Dwie głowy ptaka W. Terleckiego, Płatonow oraz Płatonow – Akt pominięty A. Czechowa, Sztuka Y. Rezy, Sen nocy letniej W. Szekspira, Wiśniowy sad A. Czechowa, Kubuś Fatalista i jego pan D. Diderota, Unia bez tajemnic E. Taylora (wszystkie w Teatrze Polskim we Wrocławiu), Zmierzch I. Babla, Kosmos W. Gombrowicza, Sytuacje rodzinne B. Srbljanović, Historia Jakuba S. Wyspiańskiego, Hotel „Pod Aniołem” P. Cieplaka, Królewna Orlica T. Micińskiego, Księga Hioba wg Biblii, Orkiestra „Titanic” Ch. Bojczewa, Białe Małżeństwo T. Różewicza (wszystkie we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. E. Wiercińskiego), Kordian J. Słowackiego, Pora zbiorów S. Bieniasza, Trzy siostry A. Czechowa, Antygona Sofoklesa, Ożenek M. Gogola, Hamlet W. Szekspira (wszystkie w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu), Błądzenie W. Gombrowicza, Narty Ojca Świętego J. Pilcha, Rzeźnia S. Mrożka, Czekając na Godota S. Becketta, Stara kobieta wysiaduje T. Różewicza, Opowiadania dla dzieci I. Singera oraz Iwanow A. Czechowa (wszystkie w Teatrze Narodowym w Warszawie), Charlie bokserem w gdańskim Teatrze Wybrzeże, Księga raju I. Mangera w Teatrze Żydowskim w Warszawie czy Mój Nestroy P. Turriniego w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu.
 
Ostatnie realizacje Andrzeja Witkowskiego, to:
Niedokończona historia A. Pałygi (Teatr Powszechny w Warszawie),
Bezimienne dzieło Witkacego (Teatr Narodowy w Warszawie),
Piękny widok S. Mrożka (Teatr Współczesny w Szczecinie),
Karnawał, czyli pierwsza żona Adama S. Mrożka (Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie),
Milczenie o Hiobie P. Cieplaka (Teatr Narodowy w Warszawie),
Ożenek M. Gogola (Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy).
 
Z Teatrem Rozrywki współpracował przy spektaklach:
– Pocałunek kobiety-pająka J. Kandera,
Zbrodnia i kara B. Cioska wg F. Dostojewskiego,
Ja, Josephine B. Cioska,
Historia filozofii po góralsku B. Cioska wg ks. prof. J. Tischnera.
 
Scenograf ma również w dorobku kilkanaście projektów scenograficznych do spektakli Teatru telewizji, reżyserowanych przez Rudolfa Zioło, Jerzego Jarockiego, Agnieszkę Glińską, Jerzego Stuhra i Piotra Cieplaka.
 
NAGRODY:
 
– Nagroda na 11. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Dziadów A. Mickiewicza (Teatr im. S. Jaracza w Łodzi, 1985),
– Nagroda na 18. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Onych S. I. Witkiewicza (Teatr Powszechny w Warszawie, 1993),
– Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za rok 1995, ze scenografię do Woyzecka G. Buchnera (Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 1996),
– Nagroda na 28. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Królewny Orlicy T. Micińskiego (Wrocławski Teatr Współczesny, 2003),
– Nagroda za scenografię do Niedokończonej historii w Teatrze Powszechnym w Warszawie, na Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012).

Foto: Tomasz Zakrzewski
Absolwentka Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (Wydział Form Przemysłowych). Malarstwo studiowała pod kierunkiem profesora Józefa Hałasa. Zajmuje się grafiką użytkową i małą formą graficzną. Zrealizowała kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, m. in. w Rzymie, Berlinie, Hagen, Hannoverze i Istambule. Ostatnią była „Cicha obecność” we wrocławskim Pałacu Królewskim (styczeń-marzec 2014). Artystka ma również w swym dorobku liczne wystawy zbiorowe, środowiskowe, ogólnopolskie i poplenerowe.
 
Jako scenograf zadebiutowała w 1986 roku, projektując dekoracje i kostiumy do „Nowego Wyzwolenia” wg Witkacego w reż. Jerzego Bielunasa w Operze Wrocławskiej. Jest jedną z najbardziej pomysłowych, obdarzonych wielką wyobraźnią kobiet-scenografów polskich. Ma w dorobku ponad sto realizacji w teatrach całej Polski. Stale współpracuje z Art Scenique w Strasbourgu (Francja). Projektuje kostiumy również do spektakli telewizyjnych i filmów.
 
Do ważniejszych jej realizacji scenograficznych należą m. in. projekty do spektakli:
Tango S. Mrożka i Kabaretu Jacquesa Preventa (obydwa spektakle w Strasbourgu)
Niebezpieczne związki Ch. Hamptona w gdyńskim Teatrze Miejskim,
Śmierć w Wenecji wg T. Manna (Wrocławski Teatr Pantomimy),
Królewicz i żebrak M. Twaina (Teatr Nowy w Łodzi),
Kopciuszek D. Stępień (Teatr im. H. Ch. Andersena w Lublinie),
Wizyta starszej pani F. Dürrenmatta oraz Stworzenia sceniczne A. De Angelisa (obydwa w Lubuskim Teatrze im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze),
Chory z urojenia Moliera oraz Sen nocy letniej W. Szekspira (Lubuski Teatr im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze),
One i my R. M. Grońskiego (Teatr Syrena w Warszawie),
W 80 dni dookoła świata po stu latach J. Bielunasa wg J. Verne’a (Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki),
Na czworakach T. Różewicza (Teatr Polonia w Warszawie).

 
W Teatrze Rozrywki zrealizowała pomysły scenograficzne do przedstawień:
Złota różdżka J. Bielunasa,
Księżniczka Turandot C. Gozziego,
Dziś wieczorem Lola Blau G. Kreislera,
Uczciwe życie A. Bubienia,
Ubu Król, czyli Polacy A. Jarry’ego,
Na szkle malowane K. Gaertner i E. Brylla,
O co biega? P. Kinga,
KRZYK według Jacka Kaczmarskiego R. Talarczyka,
Jesus Christ Superstar A. L. Webbera i T. Rice’a,
W 80 dni dookoła świata po stu latach J. Bielunasa wg J. Verne’a,
Pomalu, a jeszcze raz! I. Šebo,
Canterville Ghost J. Williamsa,
SPIN – musical D. Pashleya,
Adonis ma gościa F. Apkego,
Billy Elliot E. Johna i L. Halla
oraz kilkakrotnie – do Koncertu Sylwestrowego.
 
NAJWAŻNIEJSZE NAGRODY:
 – Nagroda i stypendium im. W. Cwenarskiego we Wrocławiu,
– Stypendium Rządu Włoskiego (Akademia Sztuk Pięknych),
– Nagroda na 10. Festiwalu Malarstwa Współczesnego w Szczecinie,
– I i II Nagroda na konkursie malarskim im. Spychalskiego w Poznaniu,
– Nagroda Dziennikarzy w Westfalii za najciekawszą ekspozycję roku (Hannover),
– Dyplom Honorowy „za wyjątkową kreatywność i wysoki poziom prezentowanego kostiumu” na 9. Międzynarodowym Quadriennale Scenografii w Pradze (Stara kobieta wysiaduje T. Różewicza w Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze),
– Wszechrosyjska Złota Maska za spektakl Don Juan w Sankt Petersburgu,
– ZŁOTA MASKA za scenografię do przedstawienia Księżniczka Turandot C. Gozziego w Teatrze Rozrywki,
– ZŁOTA MASKA za scenografię do spektaklu W 80 dni dookoła świata po stu latach J. Bielunasa w Teatrze Rozrywki,
– Złota Pacynka za scenografię do przedstawienia Zwierzęta Doktora Dolittle J. Bielunasa (Wrocławski Teatr Lalek),
– Nagroda Prezydenta Wrocławia,
– Nagroda Kulturalna Miasta Wrocławia,
– Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze GLORIA ARTIS”.

Foto: Tomasz Zakrzewski
Scenograf teatralny, architekt, malarz i pedagog. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dziekan Wydziału Scenografii.
Twórca prawie 300 realizacji scenograficznych w teatrach dramatycznych i operowych w kraju i za granicą (Anglia, Niemcy, Rosja, Grecja, Izrael, Holandia, Szwajcaria). Z reguły projektuje i realizuje także światła. Autor szeregu wystaw indywidualnych (Norymberga, Moskwa, Paryż, Kraków, Warszawa, Wrocław, Poznań, Lublin i in.); uczestniczył także w wystawach zbiorowych.
Jest pierwszym polskim scenografem, pracującym w tak prestiżowych miejscach, jak Young Vic w Londynie, Deutche Nazionaltheater w Weimarze czy Antyczny Teatr w Epidauros w Grecji, gdzie powstał jeden z jego najbardziej interesujących projektów ostatnich lat, cykl przedstawień: Siedmiu przeciw Tebom Ajschylosa oraz Antygona i Król Edyp Sofoklesa (reż. Y. Kimoulis). O tworzonych przez niego scenografiach, projektach i szkicach mówi się, że są prawdziwym teatrem wizji.
 
Do najbardziej spektakularnych prac ostatnich lat należą:
Borys Godunow (reż. Jurij Aleksandrow, Opera Wrocławska – Hala Stulecia),
Lady Makbet Szostakowicza w Teatrze Opery i Baletu w Nowosybirsku (reż. Henryk Baranowski),
Upiór w operze A. L. Webbera (Teatr Muzyczny Roma w Warszawie),
Shrek J. Tesori (Teatr Muzyczny im. D. Baduszkowej w Gdyni),
Straszny dwór S. Moniuszki, Korczak Ch. Williamsa, Upiór w Operze A. L. Webbera, La TraviataG. Verdiego (wszystkie w Operze i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku),
oraz:
Łucja z Lamermooru G. Donizettiego (Opera Wrocławska),
Dowód na istnienie drugiego M. Wojtyszki (Teatr Narodowy w Warszawie),
a także realizacje zagraniczne:
Don Kichot (reż. Y. Kimoulis, premiera w Atticus Herodos Odeon Theatre na Akropolu w Atenach),
Nabucco (reż. Anette Liechtensteiner, Zoetermeer Theatre Holandia) ,
Iwona, księżniczka Burgunda W. Gombrowicza w Theatre Espace Acteur (Paryż) i w Deutsche Nazionaltheather (Weimar),
Żegnaj Judaszu I. Iredyńskiego w Teatrze im. Jermołowej (Moskwa),
Tartuffe Moliera w Dramteatrze (Omsk, Rosja),
Diabły z Loudun K. Pendereckiego w Clwyd Theatre Mold (Walia),
Król Lear W. Szekspira w Haymarket Theatre (Leicester), w Young Vic Theatre (Londyn) i w The Panasonic Globe Theatre (Tokio),
Słodki ptak młodości T. Williamsa w Municipal Theatre (Hajfa, Izrael),
Hamlet W. Szekspira w Contemporary Theatro Porta (Ateny),
Antygona Sofoklesa w Teatrze Antycznym w Epidauros (Grecja).
Jednym z najważniejszych jego dzieł była Lady Makbet D. Szostakowicza w Teatrze Opery i Baletu w Nowosybirsku, w stulecie urodzin kompozytora.

Paweł Dobrzycki pracował z najlepszymi polskimi reżyserami: Maciejem Wojtyszką, Marcelem Kochańczykiem, Zygmuntem Hübnerem, Izabellą Cywińską, Andrzejem Bubieniem, Tadeuszem Bradeckim, Markiem Weiss-Grzesińskim, Henrykiem Baranowskim, Maciejem Korwinem, Michałem Ratyńskim i innymi, a także z wybitnymi reżyserami zagranicznymi, m.in. z Jurijem Alexandrowem, Heleną Kaut-Howson, Rudolphem Straubem, Yorgosem Kimoulisem, Andrew Visnewskim, Bruno Berger-Gorskim.

W Teatrze Rozrywki projektował scenografię do spektakli:
Nikiformy wg E. Redlińskiego,
Evita A. L. Webbera,
The Rocky Horror Show R. O’Briena,
Madame Thérèse M. Ratyńskiego wg Blaise'a Cendrarsa,
Rumbugiługi czyli nie zapominaj sióstr Andrew M. Ratyńskiego,
Rent J. Larsona,
Jekyll & Hyde F. Wildhorna i L. Bricusse’a,
Frank V F. Dürrenmatta,
Rękopis znaleziony w Saragossie J. Potockiego.

 
WAŻNIEJSZE NAGRODY:
 
– ZŁOTA MASKA za scenografię do spektaklu Trainspotting I. Welsha (Teatr Śląski im. S. Wyspiańskiego w Katowicach),
– Nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego za scenografię do musicalu Shrek (2012),
– Teatralna Nagroda Muzyczna im. J. Kiepury w kategorii „najlepsza scenografia” (2012).
 
Foto: Tomasz Zakrzewski