Absolwent Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Scenografii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Związany etatowo ze scenami Rzeszowa, Krakowa, Wrocławia, Katowic i Warszawy, współpracował z wieloma innymi teatrami. Debiutował scenografią do spektaklu Caligula A.Camusa w reżyserii Bogdana Cioska (Teatr Współczesny w Szczecinie).
 
Dziś ma w dorobku prawie 140 realizacji teatralnych, wśród których są takie tytuły, jak: Emigranci, Rzeźnia, Kontrakt oraz Ambasador S. Mrożka, Caligula A. Camusa, Zmierzch długiego dnia E. O'Neilla, Ósmy dzień tygodnia M. Hłaski, Myszy i ludzie J. Steinbecka, Lot nad kukułczym gniazdem D. Wassermana, Maski S. Wyspiańskiego, Stalowe magnolie R. Harlinga, Macbett E. Ionesco oraz Trzy siostry A. Czechowa (wszystkie w Teatrze im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie), Republika marzeń B. Schulza, Księżniczka Turandot C. Gozziego, Sen nocy letniej oraz Burza W. Szekspira, Wujaszek Wania. Sceny z życia ziemian A. Czechowa, Wielebni S. Mrożka oraz Król umiera, czyli ceremonie E. Ionesco (wszystkie w Narodowym Starym Teatrze im. H. Modrzejewskiej w Krakowie), Pokojówki J. Geneta, Letni dzień S. Mrożka, Hiob K. Wojtyły, Próby dla siedmiu B. Schaeffera, Don Juan Moliera, Bracia Karamazow F. Dostojewskiego, Żelazna konstrukcja M. Wojtyszki, Romeo i Julia W. Szekspira oraz Dżuma A. Camusa (wszystkie w Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego), Wujaszek Wania A. Czechowa, Oni S. I. Witkiewicza, Wariacje Goldbergowskie G. Tabori, Czwarta siostra J. Głowackiego, Inne rozkosze J. Pilcha, Lato R. Weingartena, Biesy F. Dostojewskiego, Słomkowy kapelusz E. Labiche, Psie serde M. Bułhakowa, Ach, jak cudowna jest Panama Janoscha, Albośmy to jacy, tacy S. Wyspiańskiego (wszystkie w Teatrze Powszechnym im. Z. Hübnera w Warszawie), Zemsta A. Fredry, Dwie głowy ptaka W. Terleckiego, Płatonow oraz Płatonow – Akt pominięty A. Czechowa, Sztuka Y. Rezy, Sen nocy letniej W. Szekspira, Wiśniowy sad A. Czechowa, Kubuś Fatalista i jego pan D. Diderota, Unia bez tajemnic E. Taylora (wszystkie w Teatrze Polskim we Wrocławiu), Zmierzch I. Babla, Kosmos W. Gombrowicza, Sytuacje rodzinne B. Srbljanović, Historia Jakuba S. Wyspiańskiego, Hotel „Pod Aniołem” P. Cieplaka, Królewna Orlica T. Micińskiego, Księga Hioba wg Biblii, Orkiestra „Titanic” Ch. Bojczewa, Białe Małżeństwo T. Różewicza (wszystkie we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. E. Wiercińskiego), Kordian J. Słowackiego, Pora zbiorów S. Bieniasza, Trzy siostry A. Czechowa, Antygona Sofoklesa, Ożenek M. Gogola, Hamlet W. Szekspira (wszystkie w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu), Błądzenie W. Gombrowicza, Narty Ojca Świętego J. Pilcha, Rzeźnia S. Mrożka, Czekając na Godota S. Becketta, Stara kobieta wysiaduje T. Różewicza, Opowiadania dla dzieci I. Singera oraz Iwanow A. Czechowa (wszystkie w Teatrze Narodowym w Warszawie), Charlie bokserem w gdańskim Teatrze Wybrzeże, Księga raju I. Mangera w Teatrze Żydowskim w Warszawie czy Mój Nestroy P. Turriniego w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu.
 
Ostatnie realizacje Andrzeja Witkowskiego, to:
Niedokończona historia A. Pałygi (Teatr Powszechny w Warszawie),
Bezimienne dzieło Witkacego (Teatr Narodowy w Warszawie),
Piękny widok S. Mrożka (Teatr Współczesny w Szczecinie),
Karnawał, czyli pierwsza żona Adama S. Mrożka (Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie),
Milczenie o Hiobie P. Cieplaka (Teatr Narodowy w Warszawie),
Ożenek M. Gogola (Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy).
 
Z Teatrem Rozrywki współpracował przy spektaklach:
– Pocałunek kobiety-pająka J. Kandera,
Zbrodnia i kara B. Cioska wg F. Dostojewskiego,
Ja, Josephine B. Cioska,
Historia filozofii po góralsku B. Cioska wg ks. prof. J. Tischnera.
 
Scenograf ma również w dorobku kilkanaście projektów scenograficznych do spektakli Teatru telewizji, reżyserowanych przez Rudolfa Zioło, Jerzego Jarockiego, Agnieszkę Glińską, Jerzego Stuhra i Piotra Cieplaka.
 
NAGRODY:
 
– Nagroda na 11. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Dziadów A. Mickiewicza (Teatr im. S. Jaracza w Łodzi, 1985),
– Nagroda na 18. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Onych S. I. Witkiewicza (Teatr Powszechny w Warszawie, 1993),
– Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za rok 1995, ze scenografię do Woyzecka G. Buchnera (Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 1996),
– Nagroda na 28. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych za scenografię do Królewny Orlicy T. Micińskiego (Wrocławski Teatr Współczesny, 2003),
– Nagroda za scenografię do Niedokończonej historii w Teatrze Powszechnym w Warszawie, na Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012).

Foto: Tomasz Zakrzewski
Scenograf teatralny, architekt, malarz i pedagog. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dziekan Wydziału Scenografii.
Twórca prawie 300 realizacji scenograficznych w teatrach dramatycznych i operowych w kraju i za granicą (Anglia, Niemcy, Rosja, Grecja, Izrael, Holandia, Szwajcaria). Z reguły projektuje i realizuje także światła. Autor szeregu wystaw indywidualnych (Norymberga, Moskwa, Paryż, Kraków, Warszawa, Wrocław, Poznań, Lublin i in.); uczestniczył także w wystawach zbiorowych.
Jest pierwszym polskim scenografem, pracującym w tak prestiżowych miejscach, jak Young Vic w Londynie, Deutche Nazionaltheater w Weimarze czy Antyczny Teatr w Epidauros w Grecji, gdzie powstał jeden z jego najbardziej interesujących projektów ostatnich lat, cykl przedstawień: Siedmiu przeciw Tebom Ajschylosa oraz Antygona i Król Edyp Sofoklesa (reż. Y. Kimoulis). O tworzonych przez niego scenografiach, projektach i szkicach mówi się, że są prawdziwym teatrem wizji.
 
Do najbardziej spektakularnych prac ostatnich lat należą:
Borys Godunow (reż. Jurij Aleksandrow, Opera Wrocławska – Hala Stulecia),
Lady Makbet Szostakowicza w Teatrze Opery i Baletu w Nowosybirsku (reż. Henryk Baranowski),
Upiór w operze A. L. Webbera (Teatr Muzyczny Roma w Warszawie),
Shrek J. Tesori (Teatr Muzyczny im. D. Baduszkowej w Gdyni),
Straszny dwór S. Moniuszki, Korczak Ch. Williamsa, Upiór w Operze A. L. Webbera, La TraviataG. Verdiego (wszystkie w Operze i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku),
oraz:
Łucja z Lamermooru G. Donizettiego (Opera Wrocławska),
Dowód na istnienie drugiego M. Wojtyszki (Teatr Narodowy w Warszawie),
a także realizacje zagraniczne:
Don Kichot (reż. Y. Kimoulis, premiera w Atticus Herodos Odeon Theatre na Akropolu w Atenach),
Nabucco (reż. Anette Liechtensteiner, Zoetermeer Theatre Holandia) ,
Iwona, księżniczka Burgunda W. Gombrowicza w Theatre Espace Acteur (Paryż) i w Deutsche Nazionaltheather (Weimar),
Żegnaj Judaszu I. Iredyńskiego w Teatrze im. Jermołowej (Moskwa),
Tartuffe Moliera w Dramteatrze (Omsk, Rosja),
Diabły z Loudun K. Pendereckiego w Clwyd Theatre Mold (Walia),
Król Lear W. Szekspira w Haymarket Theatre (Leicester), w Young Vic Theatre (Londyn) i w The Panasonic Globe Theatre (Tokio),
Słodki ptak młodości T. Williamsa w Municipal Theatre (Hajfa, Izrael),
Hamlet W. Szekspira w Contemporary Theatro Porta (Ateny),
Antygona Sofoklesa w Teatrze Antycznym w Epidauros (Grecja).
Jednym z najważniejszych jego dzieł była Lady Makbet D. Szostakowicza w Teatrze Opery i Baletu w Nowosybirsku, w stulecie urodzin kompozytora.

Paweł Dobrzycki pracował z najlepszymi polskimi reżyserami: Maciejem Wojtyszką, Marcelem Kochańczykiem, Zygmuntem Hübnerem, Izabellą Cywińską, Andrzejem Bubieniem, Tadeuszem Bradeckim, Markiem Weiss-Grzesińskim, Henrykiem Baranowskim, Maciejem Korwinem, Michałem Ratyńskim i innymi, a także z wybitnymi reżyserami zagranicznymi, m.in. z Jurijem Alexandrowem, Heleną Kaut-Howson, Rudolphem Straubem, Yorgosem Kimoulisem, Andrew Visnewskim, Bruno Berger-Gorskim.

W Teatrze Rozrywki projektował scenografię do spektakli:
Nikiformy wg E. Redlińskiego,
Evita A. L. Webbera,
The Rocky Horror Show R. O’Briena,
Madame Thérèse M. Ratyńskiego wg Blaise'a Cendrarsa,
Rumbugiługi czyli nie zapominaj sióstr Andrew M. Ratyńskiego,
Rent J. Larsona,
Jekyll & Hyde F. Wildhorna i L. Bricusse’a,
Frank V F. Dürrenmatta,
Rękopis znaleziony w Saragossie J. Potockiego.

 
WAŻNIEJSZE NAGRODY:
 
– ZŁOTA MASKA za scenografię do spektaklu Trainspotting I. Welsha (Teatr Śląski im. S. Wyspiańskiego w Katowicach),
– Nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego za scenografię do musicalu Shrek (2012),
– Teatralna Nagroda Muzyczna im. J. Kiepury w kategorii „najlepsza scenografia” (2012).
 
Foto: Tomasz Zakrzewski
Absolwentka (dyplom artystyczny z wyróżnieniem) Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Katedry Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Projektuje scenografię i kostiumy do spektakli teatralnych; ma w dorobku współpracę z:
– Teatrem im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie (Co może biedny Anioł Stróż J. Makselona),
– Teatrem Maska w Rzeszowie (Szpak Fryderyk R. Herfurthera, Alicja po drugiej stronie lustra L. Carrolla, Bleee... M. Prześlugi),
– Teatrem Nowym w Zabrzu (Idziemy po skarb Janoscha),
– Olsztyńskim Teatrem Lalek (Od ucha do ucha H. Mierzejewskiej-Mikoszy),
– Teatrem Lalek Arlekin w Łodzi (Kot w butach A. Biziuk),
– Teatrem Lalki Aktora Pinokio w Łodzi (Pokolorowanki H. Mierzejewskiej-Mikoszy, Ballady i romanse I. Karpowicza),
– Teatrem Lalki i Aktora w Wałbrzychu (Czerwony Kapturek J. i W. Grimmów),
Opolskim Teatrem Lalki i Aktora im. A. Smolki w Opolu (Nusia i Wilki P. Lindenbaum)
oraz Akademią Teatralną w Warszawie, Wydziałem Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (Opera żebracza J. Gaya) i krakowską PWST, Wydziałami Zamiejscowymi we Wrocławiu (Ballady i romanse – szkic I. Karpowicza).
 
Marika Wojciechowska jest autorką wystawy indywidualnej oraz ponad czterdziestu ekspozycji zbiorowych, prezentowanych w kraju i za granicą. Jest również laureatką nagrody w dziedzinie malarstwa w Konkursie „Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba Roku 2005”, BWA w Rzeszowie.
 
Z Teatrem Rozrywki współpracowała przy spektaklu Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu K. I. Gałczyńskiego (dekoracje i kostiumy).
 
Foto: Tomasz Zakrzewski
Schlesischer Musiksommer
 
Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej zaprasza na koncert, poświęcony niemieckim romantykom, który odbędzie się 7 sierpnia 2014 r. o godz. 19.00 w Teatrze Rozrywki.
 
W programie:
kwintet fortepianowy A-Dur „Pstrąg” Franciszka Schuberta oraz poezja niemieckich poetów doby romantyzmu: Friedricha Hölderlina, Heinricha Heinego, Heinricha von Kleista oraz urodzonego na Śląsku Josepha von Eichendorffa.
 
Wykonawcy:
Adam Tomaszewski – fortepian
Tomasz Tomaszewski – skrzypce
Michał Micker – altówka
Katarzyna Polonek – wiolonczela
Leszek Sokołowski – kontrabas
Michał Świtała – recytacja.
 
WSTĘP WOLNY. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc, prosimy o rezerwację wejściówek. Manager projektu, Aleksandra Bernais, tel.: +48 32 461 20 70, fax +48 32 461 20 71, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 
www.haus.pl
Malarz, scenograf, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, wydziału malarstwa. Studiował w pracowni malarskiej prof. Andrzej Bednarczyka oraz intermedialnej Grzegorza Sztwiertni i Zbigniewa Sałaja. Autor kilku wystaw indywidualnych, brał również udział w wielu wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą.
 
Zaprojektował scenografię (dekoracje i kostiumy) do licznych przedstawień teatralnych, w tym spektakli duetu Demirski/Strzępka: Niech żyje wojna, Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej, Tęczowa trybuna 2012, W imię Jakuba S., O dobru, Firma, Courtney Love, Bitwa warszawska 1920, Bierzcie i jedzcie.
 
Pozostałe realizacje, to:
– Proces berentyzacji M. Buszewicza (Teatr Dramatyczny im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu),
Gdzie jest Pinokio? (Instytut Teatralny w Warszawie),
Bohater Osama D. Kellego (Teatr IMKA w Warszawie oraz Teatr Maat Project w Lublinie),
Śmierć i zmartwychwstanie świata N.-M. Stockamana (Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej w Krakowie).
 
Z Teatrem Rozrywki współpracował przy spektaklu Bierzcie i jedzcie P. Demirskiego (dekoracje i kostiumy).
 
NAGRODY:
– Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2009/2010,
– Grand Prix 3. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia 2010 w Krakowie (Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej),
– Grand Prix 5. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@port w Gdyni (Niech żyje wojna!!!),
– Grand Prix 10. Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy oraz 4. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia 2011 w Krakowie (Tęczowa trybuna 2012),
– Nagroda im. Leona Schillera 2013 za „wkład w wizualny rozwój polskiego teatru”,
– Grand Prix w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnego 2013 i Nagroda Indywidualna im. Jana Świderskiego (Courtney Love).

Foto: Tomasz Zakrzewski

SPONSORZY I PARTNERZY: