PAN PLAMKA I JEGO KOT

na motywach opowiadania Carolyn Sloan
scenariusz: Agnieszka Koecher-Hensel
muzyka: Krzesimir Dębski

reżyseria: Dariusz Miłkowski
choreografia: Katarzyna Aleksander-Kmieć
scenografia: Jerzy Rudzki
opracowanie muzyczne: Rafał Smoleń

animacja filmowa: LUKA FILM Studio Grafiki Animowanej

premiera: 9 czerwca 2001

Duża Scena
czas trwania: 65 minut bez przerwy


Przygody sprytnego kota Barnaby, który pozostaje w wielkiej przyjaźni ze swoim panem, artystą malarzem. Pan Plamka codziennie eksperymentuje, malując nowy portret swojego kotka. Wynikają z tego bardzo zabawne, ale i niebezpieczne przygody,
z których na szczęście Barnaba wychodzi zawsze bez szwanku.
Bajka muzyczno-edukacyjna wprowadza dzieci w tajniki wiedzy o sztuce, uczy również otwartej na świat i twórczej postawy. Zachęca do pielęgnowania indywidualnych cech i zdolności. Widowisko pełne jest barwnych postaci w pięknych kostiumach.


obsada:
Kot Barnaba: Izabella Malik
Pan Plamka: Andrzej Kowalczyk
Bileterki, Dobre Panie: Beata Chren, Marta Kloc
Dyrektor teatru, cyrku: Adam Szymura
Kot Samson: Ewa Grysko

oraz:
Róża Miczko, Estera Sławińska-Dziurosz, Elżbieta Wacławek-Czmok, Katarzyna Hołub, Anna Stela,  Alona Szostak, Dagmara Żuchnicka, Piotr Brodzińśki,
Dominik Koralewski, Bartłomiej Kuciel, Łukasz Musiał, Mirosław Riedel.


galerie:
PAN PLAMKA I JEGO KOT


recenzje:
Chorzowscy aktorzy bardzo dobrze radzą sobie z materią dziecięcego przedstawienia — tańczą, śpiewają i starają się wciągnąć młodych widzów do wspólnej zabawy. Muszą przy tym wykazać się refleksem, bo reakcje najmłodszych są nieprzewidywalne i zdarza się, że odpowiedzi dzieci zaskakują aktorów.
(Gazeta Wyborcza)

Pan Plamka to dla dzieci doskonała zabawa, a także możliwość nauczenia się czegoś nowego — twórcy spektaklu zachęcają widzów do twórczej postawy wobec życia, namawiają także do tego, by nie poddawać się narzucanym modom i zawsze być wiernym samemu sobie. To również wspaniała zabawa w teatr.
(Gazeta Wyborcza)

Pan Plamka i jego kot to przedstawienie pełne humoru, dobrej muzyki (autorstwa Krzesimira Dębskiego), które jednak nie jest zabawą dla samej tylko zabawy; mówi o tym, że warto i należy zachować własną indywidualność.
(Trybuna Śląska)