Absolwentka Ecole Internationale Des Arts de la Mode.
Projektuje kostiumy m. in. dla teatru telewizji. Wśród ostatnich realizacji znalazły się kostiumy do spektakli: „Mizerykordia” J. Niemczuka (reż. J. Zaorski), „Związek otwarty” D. Fo i F. Rome (reż. K. Janda), „Co nie jest snem” E. Rylskiego (reż. K. Zaleski), „Moja córka, moja miłość” J. C. Sussfeld (reż. L. Wosiewicz), „Klub Kawalerów” M. Bałuckiego (reż. K. Janda), „Ogień w głowie” M. Von Mayerburga (reż. P. Łazarkiewicz), „Srebrny deszcz” P. Huelle (reż. J. Krysiak) i „Złodziejki chleba” E. Lachnit (reż. N. Koryncka-Gruz).
Kostiumy Doroty Roqueplo wykorzystano w filmach: „E=mc2”, „Poranek kojota” i „Chłopaki nie płaczą” (wszystkie w reż. O. Lubaszenko), „Tam, gdzie żyją Eskimosi” T. Wiszniewskiego, „Żółty szalik” J. Morgensterna, „Na koniec świata” M. Łazarkiewicz, „O dwóch takich co nic nie ukradli” L. Wylężałka, „Operacja Samum” W. Pasikowskiego, „U Pana Boga za piecem” J. Bromskiego, „300 mil do nieba” M. Dejczera, „Francuski numer” R. Wichrowskiego, „Kto nigdy nie żył” A. Seweryna i „Plac Zbawiciela” K. Krauze i J. Kos.
W 1995 roku na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni otrzymała nagrodę za kostiumy do filmu „Prowokator” K. Langa, a w roku 2004 – za kostiumy do filmu „Pręgi” M. Piekorz i „Mój Nikifor” K. Krauze.
Współpracuje również z teatrami, m. in. Teatrem im. J. Słowackiego w Krakowie oraz scenami warszawskimi: Powszechnym, Komedią, Polonią i Narodowym. W Teatrze Rozrywki zaprojektowała kostiumy do sztuki „Rumbugiługi czyli nie zapominaj sióstr Andrew” w reżyserii Michała Ratyńskiego (2002), „Po latach o tej samej porze” w reżyserii Zdzisława Wardejna (2003) oraz musicali: „West Side Story” w reżyserii Laco Adamika (2006) i "Oliver!" w reżyserii Magdaleny Piekorz (2009).
Zaprojektowała kostiumy do filmu Lecha Majewskiego "Młyn i krzyż".
