(19.06.1947-15.07.2002)
Należał do najbardziej interesujących i najintensywniej pracujących reżyserów swojego pokolenia. Ceniony przez aktorów za konkretność i zdecydowanie w pracy, przedstawiał zawsze jasno i klarownie koncepcję widowiska. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku oraz Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Pracę rozpoczął w roku 1972 jako asystent dyrektora ds. reklamy w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu, ale już po roku został asystentem reżysera w krakowskim Teatrze im. J. Słowackiego. W latach 1976-1982 był etatowym reżyserem w gdańskim Teatrze Wybrzeże, przez rok pracował w Teatrze im. J. Kochanowskiego w Opolu, by w roku 1984 przyjąć posadę reżysera w chorzowskim Teatrze Rozrywki. Kariera reżyserska Marcela Kochańczyka rozwijała się błyskotliwie; w ciągu kilku zaledwie lat zdobył większość liczących się, krajowych nagród na festiwalach, w tym – na prestiżowym Festiwalu Sztuk Współczesnych we Wrocławiu. Reżyserował w Gdańsku, Opolu, Lublinie, Szczecinie i Warszawie, współpracował też z teatrami niemieckimi, m. in. w Giessen. Współpracował też z Teatrem Telewizji. Zrealizował m. in. "Świętoszka" Moliera, "Gdy płoną lasy" J. Zawieyskiego, "Kandydę" G. B. Shawa, "Anioła na dworcu" J. Abramowa, a ośrodku Telewizji Katowice – "Kucharki" N. Szczepańskiej, "Szewców" Witkacego oraz "Miłosierdzie płatne z góry" E. Żebrowskiego (spektakl ten powstał także na scenie POSK w Londynie). Nie miał określonych preferencji gatunkowych, próbował wszystkich niemal konwencji. Wśród najlepszych swoich przedstawień wymieniał „Wroga ludu” Ibsena, „Czarny romans” Terleckiego, „Szewców” Witkacego i niemiecką wersję Gombrowiczowskiej „Iwony, księżniczki Burgunda”. W Teatrze Rozrywki zrealizował spektakle: „Huśtawka”, C. Colemana (1985), „Betlejem polskie” L. Rydla (1987), „Opera za trzy grosze” B. Brechta (1990), „Cabaret” J. Kandera (1992), „Skrzypek na dachu” J. Bocka (1993), „Dziś wieczorem Lola Blau” G. Kreislera (1993), „Evita” A. L. Webbera (1994), „Nunsense” D. Goggina (1995), „The Rocky Horror Show” R. O'Briena (1999) oraz „Jesus Christ Superstar” A. L. Webbera (2000). Realizatorzy i aktorzy czterech z nich zostali nagrodzeni ZŁOTYMI MASKAMI. W roku 1996 został laureatem Nagrody Prezydenta Chorzowa w dziedzinie kultury. Wśród nagród, którymi uhonorowano Marcela Kochańczyka, wymienić należy tę, przyznaną w roku 1979 za reżyserię „Wroga ludu” (XXI FTPP, Toruń) oraz – rok później – za reżyserię „Świętoszka” (XX KST, Kalisz). W 1979 roku, w plebiscycie gdańskim, wyróżniony został za najwybitniejsze osiągnięcia reżyserskie minionego roku, zaś za zrealizowanego w Szczecinie „Orfeusza w piekle” otrzymał Bursztynowy Pierścień'95. W roku 1996 został laureatem Nagrody Prezydenta Chorzowa w dziedzinie kultury. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie.
